شمارهٔ ۱۷

قطعات

می خورد طعمه های رنگارنگ
خواجه از کسب اشتهای دروغ

می دمد بادهای ناخوشبوی
معده بر سبلت وی از آروغ

نگشاید فقیر روزه خویش
جز به نان جوین و تره و دوغ

می شود هرچه می خورد نوری
که رسد زان به آفتاب فروغ

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}