شمارهٔ ۷۸

غزلیات

آن مه که یافت امشب ازو عیش ما رواج
روشن به اوست مجلس ما اطفواالسراج

فرسوده استخوان من از خاک پاش پر
باشد به چشم اهل نظر سرمه دان عاج

روح الله ار طبیب شودجز به وصل یار
بیمار عشق را نتواند کسی علاج

نتوان ره اجل به حیل بست بر کسی
کش زخم تیغ عشق کند رخنه در مزاج

طاعت مجو ز من چو دل و دین ز دست رفت
چون ده خراب شد نکشد محنت خراج

بر خاک آستان تو سنگ جفا به سر
دارم فراغت از هوس تخت و میل تاج

جامی چو یار وعده کند صبر پیش گیر
طبع کریم را به تقاضا چه احتیاج

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}