شمارهٔ ۱۳۴

غزلیات

ز آب حیات مشک خطا را سرشته‌اند
گرد لب تو آیت رحمت نوشته‌اند

من که و کاخ عیش، که خشت وجود من
از خاک رنج و چشمه محنت سرشته‌اند

هرگز به آب و رنگ تو نشکفته غنچه‌ای
در باغ حسن زین همه گل‌ها که کشته‌اند

عمرم وفا به وعده وصلت نمی‌کند
این رشته را نگر که چه کوتاه رشته‌اند

تو اهل این جهان نیی آیا چه کرده‌ای
کاهل بهشت دامنت از کف بهشته‌اند

آن تازه میوه‌ای که ز رشک شکرلبان
درهم کشیده روی ترش همچو کشته‌اند

جامی نظر ببند که طبع پری‌رخان
خالی‌ست ز آدمیت اگر خود فرشته‌اند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}