شمارهٔ ۱۹۹

غزلیات

چو خوش دمیده تو را خط به گرد آن عارض
بنفشه زار بود خط و گلستان عارض

قد تو سرو و تنت گل رخ ارغوان آمد
که دیده سرو گل اندام ارغوان عارض

ثبات و صبر و قرار دلم تمام به توست
خدای را که ز چشمم مکن نهان عارض

زمین شود همه مشک و گلاب چون تو روی
به راه مشک فشان زلف و خوی چکان عارض

رخت چو دیدم اشارت کنان آنک ماه
شد از اشارت دست منت نشان عارض

ز گل خجل شود از لاله منفعل گردد
به باغ اگر بنمایی به باغبان عارض

نما به تربیت قهر و لطف جامی را
زمان زمان سر زلف و زمان زمان عارض

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}