شمارهٔ ۲۸۰

غزلیات

از صومعه آن به که به میخانه بری پی
جاوید نهی پشت فراغت به خم می

پوشیده قدح نوشی و هرگز نخروشی
کز کی بود آیین قدحنوشی و تاکی

اینجا نبود ازکی و تا کی قدح آشام
چندان که شود اول و آخر ز میان طی

یک لحظه فروداشت کن ای مطرب مجلس
کز دایره ام برد برون زمزمه نی

هر نغمه ات از نی که رود سوی عدم باز
بیم است که جانم برود در عقب وی

از چله کجا گرم شودصوفی خود بین
چون چله وی سردتر است از چله دی

گر زنده دلی رو به در میکده جامی
چون بهر صبوحی شنوی نعره یا حی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}