شمارهٔ ۱۲ - یک قصیده

قصاید

کو در ادراک حقایق نکته دانیهای او
در بیان نکته ها شیرین زبانیهای او

همت او گنج کنت کنز را مفتاح بود
بود ازان گنج این همه گوهر فشانیهای او

بود شاه فقر لیک اصحاب را می داشت پاس
از خطور غیر بر دل پاسبانیهای او

در طریقت بود سلطان وز دل ارباب فقر
گامهای نفس راندن کامرانیهای او

ای که می گویی بگوی از وی نشان روشنم
هست روشنتر نشان بی نشانیهای او

زندگانی چون مسیحا کرد با هر مرده دل
ساخت زنده عالمی را زندگانیهای او

بود شمع جمع پیران جهان ناتافته
پرتو الشیب نوری بر جوانیهای او

در جوانی بود و پیری هم ممد رهروان
کو چو اویی در جوانی پیر و در پیری جوان

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}