شمارهٔ ۲۰۴

غزلیّات

هر شام شمع چرخ ز طارم درافکنم
وز آه تیره دود به عالم درافکنم

از چهره گه فشانم بر جان زار خود
چرخ کبودپوش به ماتم درافکنم

روزی ز تاب ذرّه به یک منجنیق آه
نُه قلعه فلک همه از هم درافکنم

یک دم برآورم چو دم صبح و چرخ را
هر مشعله که هست به طارم درافکنم

مغز زمانه جوش زند هر شبی چو من
در ساغر ضمیر می غم درافکنم

از سوز من بسوزد و خاکستری می شود
گر آتشی ز دل به جهنّم درافکنم

گر تخت و مُ لک جم همگی زان من شود
ترسم ز دست بخت که خاتم درافکنم

دردی و مرهمی اگر افتد به دست دل
دردم به دل ماند و مرهم درافکنم

از گریه جلال درآید به موج خون
گر قطره‌ای به دیده قلزم درافکنم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}