شمارهٔ ۱۶۶

غزلیات

سخت آشفته جمال خودی
ورچه نوعیست این زبیخردی

قصد جانم چرا کنی چندین
نه بدین شرط دل همی ستدی

با من این شکل میکنی یا خود
با همه کس چنین ترانه زدی

هر دمم بی وفا همی خوانی
راست گفتی هزار بار خودی

تا چه نیکی بجای من کردی
تا چه کردم بجای تو ز بدی؟

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}