شمارهٔ ۳۳

غزلیات

ما سر نهاده‌ایم به پایش بگو صبا
با سرو ناز تا که چرا سر کشد ز ما

گر عرضه می‌دهیم نیازی برش رواست
کاو پادشاه کشور حسنست و ما گدا

در موسمی که سایهٔ سروست و وقت گل
از ما جداست سرو گل اندام ما چرا

دور از کنار ماست سهی سرو یار و هست
زین غصّه در میان دل و دیده ماجرا

مگذر ز ما و بر سر ما سایه‌ای فکن
کافکنده است بار فراقت مرا ز پا

محراب ابروان تو تا قبلهٔ دلست
جان در نیاز و دست دل ماست در دعا

بنمای آفتاب جمالت که می‌شود
جام جهان نمای ز روی تو با صفا

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}