شمارهٔ ۴۲

غزلیات

درون دیده نشستی و دل شُدَت ماوا
نظر چرا نکنی دلبرا ز مهر به ما

تو جانی و تن رنجور من چنین مهجور
ز روی لطف نگارا مشو ز تن تو جدا

نظر به جانب درماندگان هجران کن
که نیست غیر وصال توشان ز هیچ دوا

پری رخا به چه از چشم ما شدی پنهان
به رغم دشمنم ای دوست رو به من بنما

وفا اگرچه نبوده‌ست در جهان هرگز
ولی ز اهل جهان هم برفت مهر و وفا

بجز وفا که نمودم بگو گناهم چیست
چرا دلم بشکستی ستمگرا به جفا

اگرچه تُرک خطایی خطا کند بسیار
خدای را که بگردان عنان ز راه خطا

منم فقیر و حقیر و تو پادشاه جهان
ز دست من چه برآید بگو به غیر دعا

مرا چو بار نباشد به حضرتت چه کنم
پیام من که رساند مگر نسیم صبا

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}