شمارهٔ ۱۴۳

غزلیات

سرو از قد و قامت تو پَستست
بر خاک ره از غمت نشسته‌ست

گویی که گِل مرا ز بنیاد
از آب و هوای تو سرشته‌ست

از سر بگذشت آب چشمم
اینم به فراق سرگذشتست

این عادت و خوی و بوی کاو راست
زآدم نبود که او فرشته‌ست

تخم غم مهر خویش گویی
در جان رهی به عشق کِشته‌ست

کشتی به جفا جهانی آخر
یک روز نگفته‌ای که زشتست

حال دل خویش چون بگویم
گویی تو که اینش سرنبشتست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}