شمارهٔ ۳۵۲

غزلیات

ای دل چه کنم چو یار برگشت
وز عهد خود آن نگار برگشت

در دست نماند نقش و رنگی
کاو نیز چو روزگار برگشت

غم بود مرا نصیب از آن یار
زان روی که غمگسار برگشت

بر خاک رهش نشسته بودم
چون دیده ز ره گذار برگشت

هرکس که کند به گل تعشّق
دیدی که ز نوک خار برگشت

بربسته هزار دل به فتراک
آن یار چو از شکار برگشت

آنجا که وفا و عهد باشد
دیدی که کسی ز یار برگشت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}