شمارهٔ ۳۹۹

غزلیات

از کجا آمد این مبارکباد
که جهانی فدای جانش باد

بوی زلف نگارم آورده‌ست
کرد از این بوی خوش جهانی شاد

جان ما تازه گشت از این نکهت
کرد جان و دلم ز غم آزاد

جان شیرین کنیم از غم او
ای عزیزان و هرچه باداباد

یار مهروی را وفا نبود
یارب این رسم در جهان که نهاد

در زبانش جفا و دل بی مهر
حاصلش چیست عشق بی بنیاد

بندهٔ قامتش ز جان گشتم
تا بدیدم قدی چو سرو آزاد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}