شمارهٔ ۵۰۲

غزلیات

او کی از روی عنایت به جهان پردازد
یا شبی وصل رخش کار غریبی سازد

در گمانم ز کماندار دو ابروش که او
چون کمانم بکشد باز و چو تیر اندازد

به زکات رخ زیباش و جوانی آخر
چه شود گر دمکی با غم ما پردازد

تا کی از ناوک دلدوز جهان آشوبش
دل مسکین مرا بوته هجران سازد

سرو با قامت زیبا به گهِ جلوه‌گری
راستی بر قد و بالا و میانت نازد

شهسوار غم عشق رخت ای جان و جهان
تا به کی اسب جفا بر من مسکین تازد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}