شمارهٔ ۵۰۴

غزلیات

خوشا مُشکی که از زلف تو ریزد
خوشا بادا که از کوی تو خیزد

رخت را در چمن گر گل ببیند
ز شرم روی تو در دم بریزد

ز چشم شوخت آهوی تتاری
خورد زنهار و از پیشت گریزد

دلم در کوی تو جان کرده ضایع
به سر، خاک رهت تا چند بیزد

ز وصلم شربتی سازنده ندهد
به هجران همچنین با من ستیزد

سخن گویم ز من گر راست پرسی
چو قدّت سرو در بستان نخیزد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}