شمارهٔ ۵۵۳

غزلیات

درد ما را ز وصال تو دوا کی باشد
کام جانم ز دهان تو روا کی باشد

به وفا وعده همی کرد که یارت باشم
در دل ماهرخان مهر و وفا کی باشد

گفته بودی غم کارت بخورم صبری کن
صبرم از روی نگارین تو تا کی باشد

آنکه جان را به غمت باخت و نشد شاد به وصل
به غم و اندُهت ای دوست سزا کی باشد

بیش از این جور و جفا بر من مسکین مپسند
که مرا طاقت این جور و جفا کی باشد

از جهانم شده یکتا به غمت خرسندم
که به یک دل صنما قبله دو تا کی باشد

چون تو سلطان جهانی نظری دار به ما
گرچه اندیشه سلطان و گدا کی باشد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}