شمارهٔ ۶۷۷

غزلیات

سرو سیمینم به تنها می‌رود
چون به تنها سوی صحرا می‌رود

سرو نازا بر دو چشم ما نشین
نیست پنهان زآنکه هرجا می‌رود

دل ببرد و قصد جانم می‌کند
این چه بیدادست بر ما می‌رود

قامت او شد بلای جان ما
این سخن دانی ز بالا می‌رود

گل عزیزش دار امروز ای پسر
زآنکه مهمانست و هرجا می‌رود

چون برم نام دو زلفش در جهان
این بت مه‌رو به سودا می‌رود

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}