جهان ملک خاتون

غزل 927 | بی روی تو نیست خورد و خوابم

بی روی تو نیست خورد و خوابم

پیوسته ز هجر در عذابم

بر خاک نشسته‌ام ز جورت

وز دیده ز سر گذشت آبم

بگذشت فغان من ز گردون

وز کبر نمی‌دهی جوابم

از تاب دو زلف پیچ در پیچ

ای دوست برفت هوش و تابم

سیلاب همی رود ز دیده

وز آتش غم جگر کبابم

مخمور ز چشم نرگسینم

از لعل لبت بده شرابم

گفتم به طبیب درد پنهان

جز صبر نمی‌دهد جوابم

گر عکس رخت به ما نمایی

حاجت نبود به آفتابم

گفتا تو ز ماه می‌زنی لاف

تو مه طلبی من آفتابم

تو در سر آب و در جهان شاد

من از غم دوست در سرابم