شمارهٔ ۱۱۳۷

غزلیات

دلم بگرفت از تنها نشستن
دمادم رخ به خونِ دیده شستن

روا داری تو مرغ جان ما را
به زاری بال و پر در هم شکستن

طریق عهد با یاران یکدل
ببستن باز بی جرمی گسستن

نهادن بر ره زاغان گل وصل
دل بلبل به خار هجر خستن

نیارد جز پریشانی و سودا
دل اندر زلف و خال یار بستن

ز شادی سر به گردون برفرازم
اگر دستم دهد زین غصّه رستن

جهان شد بر بلای عشق خرسند
که مشکل باشد از بند تو جستن

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}