شمارهٔ ۱۳۳۱

غزلیات

چرا جانا به دردم شاد باشی
چرا راضی بدین بیداد باشی

نگارا چون ز جانت بنده گشتم
چو سرو از ما چرا آزاد باشی

بنفشه‌وار در پایت فتادم
که تا در باغ چون شمشاد باشی

دلا تا کی ز جور آن ستمگر
چنین با ناله و فریاد باشی

به هر عمری گرَم یادم نیاری
مرا همچون نفس در یاد باشی

به دل گفتم رَسَم در دوست گفتا
کجا در وی رسی گر باد باشی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}