شمارهٔ ۱۳۹۰

غزلیات

الهی یا الهی یا الهی
به فضلت چون جهانی را پناهی

دلش را تازه دار از نور ایمان
تنش را دور گردان از تباهی

خداوندی تو و ما بندگانیم
نکو باشد به بنده هرچه خواهی

ز شر ظالمانش دور گردان
برون آور سپیدیش از سیاهی

به لطفت گرچه بس امیدوارست
ولی شرمنده است از هر گناهی

مشو نومید از وصلش تو زنهار
دلا می‌ساز اگر تو مرد راهی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}