جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۷
رباعیات
صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست
وز قامت خود صحن چمن میآراست
رخسار چو لالهاش بدیدم گفتم
در سوخته خرمن زدن آتش نه رواست
جهان ملک خاتون
رباعیات
صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست
وز قامت خود صحن چمن میآراست
رخسار چو لالهاش بدیدم گفتم
در سوخته خرمن زدن آتش نه رواست
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}