جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۲
رباعیات
در باغ بدیدم صنمی سیمین خد
کز غایت حسن طعنه بر گل میزد
گفتم بگذار تا ببوسم پایت
گفتا نتوان ز دست همصحبت بد
جهان ملک خاتون
رباعیات
در باغ بدیدم صنمی سیمین خد
کز غایت حسن طعنه بر گل میزد
گفتم بگذار تا ببوسم پایت
گفتا نتوان ز دست همصحبت بد
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}