جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۶۰
رباعیات
ای دل بنشین و با غم یار بساز
چون گل بشُدَت ز دست با خار بساز
دل گفت از این بیش نمییارم ساخت
گفتم چه کنی برو بناچار بساز
جهان ملک خاتون
رباعیات
ای دل بنشین و با غم یار بساز
چون گل بشُدَت ز دست با خار بساز
دل گفت از این بیش نمییارم ساخت
گفتم چه کنی برو بناچار بساز
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}