جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۷۲
رباعیات
ای دل تو به درد یار هجران میکش
زهر آب ز جام نامرادی میچش
تا همچو خردمند چرا گوشه فقر
بر خود نگرفتی که نشینی دلخَوش
جهان ملک خاتون
رباعیات
ای دل تو به درد یار هجران میکش
زهر آب ز جام نامرادی میچش
تا همچو خردمند چرا گوشه فقر
بر خود نگرفتی که نشینی دلخَوش
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}