جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۲۸
رباعیات
ای عشق رخت برده مرا خواب از چشم
سودای تواَم گشاده خوناب از چشم
هرچند که یاقوت درخشان باشد
با رنگ رخت ببردهای آب از چشم
جهان ملک خاتون
رباعیات
ای عشق رخت برده مرا خواب از چشم
سودای تواَم گشاده خوناب از چشم
هرچند که یاقوت درخشان باشد
با رنگ رخت ببردهای آب از چشم
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}