غزل شمارهٔ ۶۶

غزلیات

مِی‌ خور که جهان حریف‌جوی است
آفاق ز سبزه تازه‌روی است

بر عیش زدند ناف عالم
اکنون که بهار نافه‌بوی است

از زهد کنار جوی کاین وقت
وقت طرب و کنارِ جوی است

شو خوانچه کن و چمانه درخواه
زان یوسف ما که گرگ‌خوی است

گرگ آشتی است روز و شب را
و آن بت شب و روز جنگ‌جوی است

خاقانی گفت خاک اویم
جان و سر او که راست‌گوی است

گفتی ز سگان کیست افضل
گر هست هم از سگان اوی است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}