غزل شمارهٔ ۴۵۳

غزلیات

ای که دایم به خویش مغروری
گر تو را عشق نیست معذوری

گِرد دیوانگانِ عشق مگرد
که به عقلِ عقیله مشهوری

مستیِ عشق نیست در سرِ تو
رو که تو مستِ آبِ انگوری

روی زرد است و آه دردآلود
عاشقان را دوایِ رنجوری

بگذر از نام و ننگ خود حافظ
ساغر مِی‌ طلب که مخموری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}