شمارهٔ ۳۲

غزلیات

اگر گویی که حسن از رویِ من خاست
دروغی نیست در روی تو پیداست

بدین رفتار و شکل ای سرو قامت
به هرجا می روی کارِ تو بالاست

عجب سروی که اندر باغِ خوبی
چو بنشستی ز هر سو فتنه برخاست

دلا چون سوختی در زلف او پیچ
که شد بازار گرم و وقت سوداست

دل از زلفش نگه دار ای خیالی
که هندویی ست دزد و دست ناراست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}