شمارهٔ ۷۲ - استقبال از همام تبریزی

غزلیات

که می‌داند میِ شوق از چه جام است
به جز چشمت که او مست مدام است

شراب ار با تو نو شد دل حلال است
وگرنه این صفت بر وی حرام است

دلا بگذر ز خود کاندر ره عشق
نخستین گفته ترک ننگ و نام است

بجز سودای ابروی تو دیگر
همه کارِ مه نو ناتمام است

سر زلف تو را مرغی که داند
کدام است و به در ماند که دام است

خیالی گر چو شمعی ز آتش دل
نسوزی خویشتن را کار خام است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}