خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۹۶
غزلیات
صبا به تحفه نسیمی که دلگشای آرد
شمامهای ست که ز آن جعد عطرسای آرد
اگر نه در پس زانوی محنت آرد سر
چگونه پیش برد دل به هرچه رای آرد
دل از لب تو به شکر است و آنچنان مجنون
که چشم داشت که حقّ نمک به جای آرد
وداع کز سر کوی تو درد سر بردیم
رسیم باز به خدمت اگر خدای آرد
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}