شمارهٔ ۲۷۱

غزلیات

تا در دلت غمی بوَد از دلپذیر خویش
پوشیده دار از همه ما فی الضمیر خویش

دل را نگاه دارکه در فنّ دلبری
شوخی ست چشم او که ندارد نظیر خویش

باشد که زلف او به کف آریم تا به حشر
سرمایه یی بریم پیِ دستگیر خویش

روزی رسی به دولت پیری تو ای جوان
کز راه سرکشی نستیزی به پیر خویش

دست طلب بدار خیالی ز بیش و کم
اکنون که ساختی به قلیل و کثیر خویش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}