شمارهٔ ۳۰۷

غزلیات

مرا مکش که تو را خاک رهگذار شدم
پی رضای تو رفتم گناهکار شدم

به اختیار غلامیّ حضرتت کردم
که بر ولایت دل صاحب اختیار شدم

ز بیم جرم پراکنده حال بودم لیک
چو فیض لطف تو دیدم امیدوار شدم

به بازی سر زلفت دل پریشانم
قرار بست و من از غصه بیقرار شدم

گذار تا ز هوای تو دم زنم نفسی
که از تصوّر خاک درت غبار شدم

مرا به عهد جوانان ز عشق حاصل کار
همین بس است خیالی که پیر کار شدم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}