شمارهٔ ۳۳۲

غزلیات

لطفی که می کند به محبّان عذار او
معلوم می شود همه از روی کار او

از عین مردمی ست که مشغول کار ماست
چشمش که ناز و فتنه و شوخی ست کار او

با آن که خاک رهگذرش رُفته ام به چشم
شرمنده ام هنوز من از رهگذار او

سرگشته از چه ایم چو بیرون نمی نهیم
پرگاروار پا ز خط اعتبار او

از بس که اشک ریخت خیالی ز دیده، نیست
فرقی میان دامن بحر و کنار او

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}