شمارهٔ ۳۳۳

غزلیات

من آن نیَم که گذارم ز دست دامن تو
تو گر ز طوق وفا سرکشی به گردن تو

گذار تا به کف آریم دامن زلفت
وگرنه روز جزا دست ما و دامن تو

چو شمعِ صبح دم از نور زن که بس باشد
صفای چهره دلیل ضمیر روشن تو

شبی که مجلس خلوت صفا دهی، مه را
نمی رسد که سر اندر زند به روزن تو

مقام قرب همین بس بود خیالی را
که خانهٔ دل مسکین اوست مسکن تو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}