خیام
رباعی ۷۴
هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
گر من ز می مُغانه مستم، هستم
گر کافِر و گَبْر و بتپرستم، هستم
هر طایفهای به من گمانی دارد
من زانِ خودم، چنانکه هستم، هستم
خیام
هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
گر من ز می مُغانه مستم، هستم
گر کافِر و گَبْر و بتپرستم، هستم
هر طایفهای به من گمانی دارد
من زانِ خودم، چنانکه هستم، هستم
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}