خیام
رباعی ۹۵
هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
چون عمر به سر رسد، چه بغداد چه بلخ
پیمانه چو پر شود، چه شیرین و چه تلخ
خوش باش که بعد از من و تو ماه بسی
از سَلْخ به غُرّه آید، از غُرّه به سَلْخ!
{{ err }}
دیوان شاعران
از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.
شاعری یافت نشد.
{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}
{{ poet.nickname || poet.name }}
{{ poet.name }}
{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش
{{ poet.description }}
بخشهای دیوان
هنوز بخشی وارد نشده است.
{{ catTitle }}
{{ total }} شعرشعری در این بخش نیست.
نتایج «{{ qShown }}»
موردی یافت نشد.
{{ poem.poet_nickname }}
{{ poem.title }}
{{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}