خیام
رباعی ۹۹
هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
* من ظاهرِ نیستی و هستی دانم
من باطنِ هر فراز و پستی دانم
با این همه از دانشِ خود شَرْمَم باد
گر مرتبهای وَرایِ مستی دانم
خیام
هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
* من ظاهرِ نیستی و هستی دانم
من باطنِ هر فراز و پستی دانم
با این همه از دانشِ خود شَرْمَم باد
گر مرتبهای وَرایِ مستی دانم
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}