خیام
رباعی ۱۱۹
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
فصلِ گُل و طَرْفِ جویْبار و لبِ کِشْت
با یک دو سه تازه دلبری حورسرشت
پیش آر قَدَح که بادهنوشانِ صَبوح
آسوده ز مسجداند و فارغ ز بهشت
خیام
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
فصلِ گُل و طَرْفِ جویْبار و لبِ کِشْت
با یک دو سه تازه دلبری حورسرشت
پیش آر قَدَح که بادهنوشانِ صَبوح
آسوده ز مسجداند و فارغ ز بهشت
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}