خیام
رباعی ۱۲۲
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
چون لاله به نوروز قَدَح گیر به دست
با لالهرخی اگر تو را فرصت هست
مِی نوش به خرمی که این چرخِ کبود
ناگاه تو را چو خاک گرداند پَست
خیام
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
چون لاله به نوروز قَدَح گیر به دست
با لالهرخی اگر تو را فرصت هست
مِی نوش به خرمی که این چرخِ کبود
ناگاه تو را چو خاک گرداند پَست
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}