خیام
رباعی ۱۲۸
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
* از آمدنِ بهار و از رفتنِ دِی
اوراقِ وجودِ ما همیگردد طی
مِی خور، مخور اندوه که گفته است حکیم
غمهای جهان چو زَهر و تِریاقش می
خیام
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
* از آمدنِ بهار و از رفتنِ دِی
اوراقِ وجودِ ما همیگردد طی
مِی خور، مخور اندوه که گفته است حکیم
غمهای جهان چو زَهر و تِریاقش می
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}