خیام
رباعی ۱۳۱
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
* تَن زن چو به زیرِ فَلَکِ بیباکی
مِی نوش چو در جهانِ آفتناکی
چون اوّل و آخِرت به جز خاکی نیست،
انگار که بر خاک نهای، در خاکی!
خیام
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
* تَن زن چو به زیرِ فَلَکِ بیباکی
مِی نوش چو در جهانِ آفتناکی
چون اوّل و آخِرت به جز خاکی نیست،
انگار که بر خاک نهای، در خاکی!
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}