خیام
رباعی ۱۳۳
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
می نوش که عمرِ جاودانی این است
خود حاصِلَت از دوْرِ جوانی این است
هنگامِ گُل و مُل است و یاران سرمست
خوش باش دمی که زندگانی این است
خیام
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
می نوش که عمرِ جاودانی این است
خود حاصِلَت از دوْرِ جوانی این است
هنگامِ گُل و مُل است و یاران سرمست
خوش باش دمی که زندگانی این است
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}