خیام
رباعی ۱۴۰
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
خیام! اگر ز باده مستی، خوش باش
با لالهرخی اگر نشستی، خوش باش
چون عاقبتِ کار جهان نیستی اَست
انگار که نیستی، چو هستی، خوش باش
خیام
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
خیام! اگر ز باده مستی، خوش باش
با لالهرخی اگر نشستی، خوش باش
چون عاقبتِ کار جهان نیستی اَست
انگار که نیستی، چو هستی، خوش باش
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}