خیام
رباعی ۱۴۰
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
خیام! اگر ز باده مستی، خوش باش
با لالهرخی اگر نشستی، خوش باش
چون عاقبتِ کار جهان نیستی اَست
انگار که نیستی، چو هستی، خوش باش
خیام
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
خیام! اگر ز باده مستی، خوش باش
با لالهرخی اگر نشستی، خوش باش
چون عاقبتِ کار جهان نیستی اَست
انگار که نیستی، چو هستی، خوش باش
از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.
شاعری یافت نشد.
{{ poet.name }}
{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش
{{ poet.description }}
هنوز بخشی وارد نشده است.
شعری در این بخش نیست.
موردی یافت نشد.
{{ poem.poet_nickname }}
{{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}