خیام
شمارهٔ ۴۲
رباعیات محتمل
ای خواجه! بدان کین فلکِ بیهُدهْ دو
همچون من و تو، دید بسی کهنه و نو
آغاز و سرانجامِ جهان را چه کنی؟
از عمر، نصیبِ خویش، برگیر و برو!
خیام
رباعیات محتمل
ای خواجه! بدان کین فلکِ بیهُدهْ دو
همچون من و تو، دید بسی کهنه و نو
آغاز و سرانجامِ جهان را چه کنی؟
از عمر، نصیبِ خویش، برگیر و برو!
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}