شمارهٔ ۲۱

غزلیات

بود اگر با قد موزون آفتاب
چون تو بود ای تو به رخ چون آفتاب

ز آفتابی ماه من افزون بحسن
آنقدر کز ماه افزون آفتاب

کوه عشقت راست فرهاد آسمان
دشت شوقت راست مجنون آفتاب

در چمن سروی و در گلزار، گل
بر فلک ماهی، به گردون آفتاب

چون تو بود ای ماه از تو روی زرد
چون تو بود ای از تو دل خون آفتاب

داشت گر این طره ی شبرنگ، ماه
داشت گر این لعل میگون آفتاب

روی چون ماه تو در چشم رفیق
می نماید چون به جیحون آفتاب

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}