شمارهٔ ۳۲

غزلیات

چه شوری‌ست یا رب که با ساربان است
مگر یوسفی باز در کاروان است

ز جان باختن خوش دلم در وفایش
که سودای عشق است و سودش زیان است

به باغ جنان سایه‌گستر نگردد
همای دلم مرغ عرش‌آشیان است

من از جام عشق تو جاوید مستم
می عشق را مستی جاودان است

بود رونق مسجد از شیخ نادان
شکوه خرابات پیر مغان است

حریم سر کویش آزادگان را
حریم حرم قبله مقبلان است

مرا محفل امشب بهشت است ساغر
که ساقی نشسته است و می در میان است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}