شمارهٔ ۸۶

غزلیات

مرا دلی‌ست پر از عشق و خالی از اغراض
دو چشم اشک‌فشانم گواه بی‌اغماض

هزار عارضه‌ام گر به جان و عقل رسد
من آن نیم که کنم در جهان ز عشق عراض

مرا به گردن جان نژند رشته عشق
نه آن کمند که برند با دو صد مقراض

ز ناوک مژه‌ات زخم هاست بر دل خلق
به غمزه چشم نظرباز گو مکن اغماض

بیاض صفحه روی و سواد خط مگو
که شرح دفتر حسن است آن سواد و بیاض

سقیم و عجب و ریا و غرور و نخوت و حرص
خدا شفا ندهد شیخ را از این امراض

ز شوره گل ندهد در چمن نخیزد خار
اگر چه عام بود فیض منعم فیاض

به کوی میکده عشق ساغرم سرشار
نیم به صومعه زرق عابد مرتاض

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}