غزل شمارهٔ ۵۹۱

غزلیات

سخت زیبا می‌روی یک‌بارگی
در تو حیران می‌شود نظّارگی

این‌چنین رخ با پری باید نمود
تا بیاموزد پری رخسارگی

هرکه را پیش تو پای از جای رفت
زیر بارش برنخیزد بارگی

چشم‌های نیم‌خوابت سال و ماه
همچو من مَستند بی میخوارگی

خستگانت را شکیبایی نماند
یا دوا کن یا بکُش یک‌بارگی

دوست تا خواهی به‌جای ما نکوست
در حسودان اوفتاد آوارگی

سعدیا تسلیم فرمان شو که نیست
چارهٔ عاشق به‌جز بیچارگی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}